Een nieuwe schutting geeft je tuin privacy, beschutting en een nette uitstraling. Toch is juist de tuinafscheiding een klassieke bron van burenruzies. Staat hij wel op de goede plek? Is hij niet te hoog? En wie betaalt eigenlijk wat? Wie daar vooraf niet goed over nadenkt, loopt de kans dat een klusje van één weekend uitgroeit tot een slepende discussie over de heg heen.
Het goede nieuws: met wat kennis van de regels en een open gesprek met je buren voorkom je de meeste problemen. In dit artikel lees je waar je op moet letten voordat je de eerste paal de grond in slaat.
Weet precies waar de erfgrens ligt
Veel conflicten beginnen bij een misverstand over de grens tussen twee percelen. Een oude schutting, een rij struiken of een tegelrand lijkt vaak de grens te markeren, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Ga dus niet blind uit van wat er nu staat.
De officiële perceelgrenzen vind je bij het Kadaster. Op de kadastrale kaart zie je een indicatie van de grens; twijfel je of is de situatie gevoelig, dan kun je een grensreconstructie of aanwijzing laten doen. Dat kost wat geld, maar voorkomt dat je later een schutting moet verplaatsen omdat hij een halve meter op de grond van de buren staat.
Hoe hoog mag een schutting zijn?
Voor de hoogte van een erfafscheiding gelden landelijke regels. In veel gevallen mag je zonder vergunning een schutting plaatsen van maximaal 1 meter hoog aan de voorkant van je huis, en van maximaal 2 meter hoog in de achtertuin, zolang die achter de voorgevel staat en niet direct aan de openbare weg of een openbaar pad grenst. Ligt je tuin op een hoek of grenst hij aan openbaar gebied, dan kunnen de regels anders uitpakken.
Daarnaast kan je gemeente in het omgevingsplan aanvullende eisen stellen, bijvoorbeeld in een beschermd stads- of dorpsgezicht. Ook bij een monument gelden vaak strengere regels. Check daarom altijd even het Omgevingsloket of neem contact op met de gemeente voordat je bestelt. Wil je meer praktische uitleg over dit soort klussen in en rond het huis, dan vind je bij Helpikbengeenklusser antwoorden op veelgestelde vragen en kun je zelf een vraag stellen.
Wie betaalt de schutting?
Plaats je de schutting volledig op je eigen grond, dan is hij van jou en betaal je hem ook zelf. Je bepaalt dan grotendeels zelf hoe hij eruitziet, binnen de regels van de gemeente. Het nadeel: je verliest een strookje tuin en je bent zelf verantwoordelijk voor onderhoud aan beide kanten.
Zet je de schutting precies op de erfgrens, dan is hij in principe van jullie samen. Het Burgerlijk Wetboek biedt binnen de bebouwde kom zelfs de mogelijkheid om van je buurman medewerking te vragen aan een gewone erfafscheiding, waarbij de kosten worden gedeeld. In de praktijk werkt een gezamenlijke schutting alleen goed als jullie het eens zijn over materiaal, hoogte, kleur en onderhoud.
Maak heldere afspraken
Een kort gesprek vooraf scheelt veel gedoe achteraf. Vertel je buren wat je van plan bent, laat eventueel een voorbeeld of foto zien en vraag of ze bezwaren hebben. Ook als je alles op eigen grond doet, wordt het gewaardeerd als je ze op tijd inlicht, zeker als je tijdens het werk even in hun tuin moet staan.
Leg de belangrijkste afspraken bij voorkeur op papier vast, zodat er later geen discussie ontstaat. Denk aan:
- Waar de schutting precies komt te staan
- Welk materiaal, welke hoogte en welke kleur jullie kiezen
- Hoe de kosten worden verdeeld
- Wie het onderhoud doet en hoe vaak
- Wat er gebeurt als een van jullie verhuist
Let ook op beplanting en uitzicht
Kies je voor een groene afscheiding, zoals een haag, dan gelden er weer andere regels. Bomen moeten volgens de wet in principe minstens 2 meter uit de erfgrens staan en heesters en heggen minimaal een halve meter, tenzij er plaatselijke afwijkingen zijn of de buren ermee instemmen. Houd er rekening mee dat een hoge schutting of haag ook licht en zon kan wegnemen in de tuin van je buren. Een iets lagere afscheiding of een open bovenrand met latwerk kan dan een mooi compromis zijn.
Als het toch misgaat
Ontstaat er onenigheid, probeer het dan eerst rustig samen op te lossen. Lukt dat niet, dan kan buurtbemiddeling helpen: onafhankelijke vrijwilligers die met beide partijen in gesprek gaan. Pas als dat niets oplevert, is een juridische stap aan de orde. Dat kost tijd, geld en vaak ook de goede verstandhouding, dus het blijft een laatste redmiddel.
Een schutting staat er al gauw twintig jaar. Neem dus de tijd om de grens te controleren, de regels na te lezen en met je buren te praten. Dan heb je straks niet alleen een stevige afscheiding, maar ook nog steeds buren die je vriendelijk over het hek groeten.
